Niemiecki indeks DAX w ciągu ostatnich dwóch tygodni koryguje lokalny trend wzrostowy rozpoczęty w sierpniu i pozostaje w długoterminowym kanale wzrostowym. Ostatnia sekwencja spadkowa jest bardzo czytelna, gdy spojrzeć na nią przez pryzmat klasycznej teorii Elliota. Odreagowanie od ATH wyraźnie pokazuje dwa impulsy rozdzielone wolniejszą korektą. Całość dotarła do ciekawego miejsca, gdzie nakładają się na siebie zniesienie Fibo 38,2% ostatniego głównego impulsu trendu wzrostowego (liczonego od podstawy kanału wzrostowego) oraz strefa między 38,2% a 61,8% mniejszego pomiaru.
W tym rejonie przebiega węższa strefa, która w maju oraz na przełomie sierpnia i września skutecznie powstrzymywała wzrosty DAX-a, a teraz, po jej sforsowaniu, zgodnie z zasadą zmiany biegunów, stanowi opór ponownie – tym razem dla ruchu od góry. Wczorajsza świeca dzienna w kształcie pin bara z pewnością dała rozpędzonym niedźwiedziom trochę do myślenia.
Na wykresie godzinowym dużo wyraźniej można przyjrzeć się strukturze wczorajszego odbicia od poziomu 18 835. Momentum wejścia do omawianej wyżej strefy było równe temu, które towarzyszyło powrotowi, co – po wolniejszej korekcie tego ruchu poza godzinami otwarcia rynku kasowego – pozwoliło bykom wyrysować kolejny impuls. Na chwilę obecną wygląda na to, że strefa z genezą opisaną wyżej może stanowić, przynajmniej chwilowo, dogodne miejsce do kontrataku dla byków. Dwie najbliższe sesje, a dokładniej ewentualne ruchy w górę w ich czasie, powiedzą nam więcej o sile tego odbicia. Alternatywnie, spadek poniżej 18 700 zaneguje ten scenariusz i będzie przyczynkiem do poważniejszego rozpatrzenia poziomów 18 300-18 500 jako targetu.
